નેહ
તો નેહડે નેહડે મળશે, મિત્ર મળે નય ＂સંગ＂ માનતા માને,
કામ
આવે ત્યારે કોક જ ઊભો રેશે, કર્ણની કિર્તી કવિયો ગાતા રેશે. ...... ... ..... ..... (1)
જ્ઞાનીને
જ્ઞાન કદી ન દિજીએ, કાયરને કદી ન કહીયે શુરવિરની વાત,
શરાબીની
સોબતને, દુર્જનને દાશ અને મુર્ખનો＂સંગ＂કદી ન કરીએ. ........... .......(2)
રમત
રમતાં રાજ,રંકને, ફકીર,જીત કોની, હાર કોની એ મોજની વાત,
પણ રમત રમત
નારે, ત્યારે ＂સંગ＂ હારતાં જર, જમીનને જોરુ. ....... ...
.... (3)
ભારત
ભમ્યો, ભમ્યો વિશ્વ આખું, બ્રહ્માંડમાં શ્રી હરીને ગોતવા ગયો.
પણ
નમ્યો નય માબાપના ચાર ચરણને તો ભમ્યો એ＂સંગ＂સઘળું નકામું. ... ..... (4)
કા＂સંગ＂છુટે
અને કા સ્ત્રી સંગ થાય,
પછી
બદલાય મહિપતીને મોટા ભુપ. ...... ..... (5)
સ્વજનનો
સાથ કદી ન છોડીયે, દુઃખી જન દેખી કદી ન ભાગીએ,
કપટ
કર ધન,જીત કદી ન કરીએ,＂સંગ＂કહે એહી મડદ માણસની પહેચાન. ....... .. (6)
હરી
વેચાયા હાડે,
સતી
તોલાણી ＂સંગ＂,
રોહિતને
રાખવા ન્હોતા રહ્યા મા કે બાપ. .......................(7)
-
સંગીઅખિલ
＂અખો＂
ટિપ્પણીઓ નથી:
ટિપ્પણી પોસ્ટ કરો